Dönüp bakınca

Onca zahmet ve çaba sonunda zirvede geriye dönüp bakınca kaçtıklarını beraberinde yukarıya taşıdığını görüyorsun. Hem de en öz, en arı haliyle... Kabullen ve tadına var!
Onca zahmet ve çabanın sonunda zirvede, geriye dönüp bakınca kaçtıklarını beraberinde yukarıya taşıdığını görüyorsun. Hem de en öz, en arı haliyle… Kabullen ve tadına var!

Doğum 31 Ocak 1952, İstanbul, Fatih – Yavuz Selim.
Cumhuriyetin ilk yıllarında mübadeleyle zorunlu olarak Edirne’ye yerleştirilen Serez‘li bir ailenin devamı. Edirne’den  Bursa’ya  ve sonrasında İstanbul’a göç eden Marangoz Hasan Usta ile Terzi Saime Hanım’ın ilk çocuğu. Kız kardeş Nimet ile aile tamamlanıyor.

Hafız Paşa Sokak 2013
Hafız Paşa Sokak / Fatih 2013

Doğumla birlikte kırk seneye yakın aynı Hafız Paşa Sokak’ta hayatın safhaları sıralanır. Çocukluk yıllarından akılda kalan Fatih Cami Minaresi, ezan sesleri, tramvay, Fevzi Paşa Cadde’sinde muazzam çınarlar, henüz toprak sokaklar. Pirinçci Sinan Ağa ve Hafız Ahmet Paşa Camileri birer harabe. En yakın cami Kumrulu ve Eski Ali Paşa (Mesih Ali). Bir ayağımız Malta Çarşısındaydı. Envai çeşit renk, ses ve koku burada bayram yapardı. Çarşıda havada uçuşan balıklar; çiroz.

Henüz okula başlamamış bir çocuk için Fatih Cami’nde “teravih” ise beyninin ve kalbinin kodlarını  şekillendirerek ilahi bir şokla sarsmaktı.  Ve gözümün önünde ak sakallı yaşlıların, müezzinin “elveda elfirak” nidaları karşısında göz yaşlarıyla nurlanmaları.

Muallim Yahya Efendi İlkokulu’nda öğretmenimiz Hayriye Menkü, matematik derslerimize giren baş öğretmenimiz Fevzi Işık; kişilik kontrolünün, disiplinin ve özgüvenin temelini attılar.

Alacahirka / Bursa
Alacahırka / Bursa 2011

Yazları tatilde Bursa Alacahırka dede evinde bahçeye açılan sofa, incir ağacı, zambak ve gülhatmiler. Odun ateşinde akıtma hamur. Heykel’e inen belediye otobüsünün sarsıntısı. Arkamızda Uludağ’ın gizemli ıssız etekleri.  Sanki yasak bir ülke gibi ama çekici.  Anneannemden ilahi taneleri.
“Yürü dünya yürü sonu verandır.
Medet şimden geru ahir zemandır.”

Hakiki komşuluk, sadelik, samimiyet Hak’ka teslimiyetin gösterişsiz örnekleri. Cümlesinin mekânı cennet olsun!
İstanbul Erkek Lisesi’nin ilk yılları; zor kabullenilen ama beklenen son. Ondört yaşında Topkapı Kabristanı’nda baba kefenine dokunuş… Kefende küçük tatlı pembe bir hâle. Neyin işareti ki?

Okulda Alman hocaların tavizsiz katı kuralcılığı. Fayda odaklı düşünme; rasyonalizm, gelişme, ilerleme. O zamana kadar edinilen değerleri sorgulama, hayranlık. Ta ki lisede sınıfın kapısından içeriye bir hakikat eri girene kadar: Nurettin Topçu! Edinilen inanç ve bilinç parçacıklarının derlenip toparlanması, içeriklerinin özümsenmesi, yol haritası ve hedef. Hareket…

Verçenik 1982 Kışı
Verçenik 1982 Kışı

Şehirlerden, pencerelerden kaçarak ayrılık timsali dağlarda nefsi avutmalar. Tekrar beklenen son; teslim olma…

Çocukluk hayali Taşkışla’da mimarlık eğitimi; bir hayal kırıklığı. Eğitim bir yana öğretim dahi batı kopyacılığının acemice denemesi. Ve mâlum ham, yabancı kalmış benliklerin itiş kakışı. Tek sığınak kitaplık; söylenmeye çalışılanların asılları burada. Sırrı çözebilmek için dergideki bir planı günlerce kurcalama-kurma.
Mezuniyet sonrası mesleğin denemesi, sadece diplomanın zoraki satışı. Mimarlık bir yalan. İçi boş modernliğin biçimsel söylemi.
Yalandan gayrı gerçek bir “iş”i olmalı insanın. Taş taş üstüne koymak; soydan gelen zanaatkârlık. Baba ahşabı, anne kumaşı almış bana taş kaldı.
Zor, sert, zaman alıcı ama zamana direnen; yazgımız…


Artık altmışlı yaşlarda yorgun, yokuşlardan yan çizerek yüzümüz vadinin buğulu yeşiline dönük aheste inişteyiz. Omuzumuzda gurubun zayıf ışıkları ve yükümüz;  epey ağır. Önümüzde kısalan ömrün uzayan “hiç”lik gölgesini takipteyiz. Hayallerde uzaktaki incir ve zeytin ağaçlı bahçeler, dağarcığımızda tâat ve sabır kırıntıları, selâmet umudu azığımız ve hala bir mucize gibi göğsümüzde kımıldayan bir köz… Yoldayız.

“ilk nokta
başlangıç noktası
hakikata…

biri dedi: İlk nokta aşktır!

ve öbürü dedi:
Aynı zamanda
son nokta…”     (Sezai Karakoç)

Güzel bir son ya Rab!
..
.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑