Olric’i duymayan kalmamıştır herhalde. –“Tutunamayanlar” Oğuz Atay– Aslında romanla okumakla hiç işi olmayanlar da tanışmışlardır onunla hayatlarında bir kaç kez. Bu iç ses; bazen bilge, bazen saf, bazen sıradan, bazen şaşırtan, ciddi, şakacı, acıtan, teselli eden, kışkırtan… Ya da belki gerçek benliğimiz o; herkese gösterdiğimiz ise sadece bir dış ses, bir sahte görüntü. Yaşayamadığımız asıl …
Ay: Kasım 2013
Bir anlık batırılıp çıkarılacağımız, dünya boyasının güzel renklerini üzerimizde kalıcı kıl! Göğsümüze işlediğin o rengi, tatlı doğum izi, pembe hâleyi de koru Rabbim! DOĞUM Çiğ düştü göklerden Ve bir bahar günü doğdun sen Güvercinler geçti menekşelerden Ve bir bahar günü doğdun sen Kendi kendine ayna olan nergislerden Leylakların gün doğuşu ürperişinden Zambakların kıyı kıyı bakışından …
… mihrap kılıp tüm güzelliklerinin özü bir müstesnayı câna özümü perdeledin, hududumu çektin, elhak razıyım buna bırakarak eserinin o harikulâde hayalini mazinin dallarına yıllarca zahidane teslim olup düşmüşüm yazgımın yollarına ama ne dünya ne rıza ne de yıllar galip gelemediler ona hâtırası şu zayıf halimi kollayıp meydan okurken zamana bîçare beklerim Sen’den rüzgârını, seslensin o …
kendim ne diyorum! arada bir her şeyi iyiye yoruyorum her duyduğumu kendime yontuyorum işime gelmeyenleri hiç duymuyorum kendimi yere göğe koyamıyorum çünkü konduğu yerden alamıyorum birdenbire ne oldum delisi oluyorum deli nasıl daha deli olur biliyorum fol yok yumurta yok yumurtluyorum gene yumurtayı kırmaya kıyamıyorum sonra kendime yalandan kızıyorum kendimi en çok ben kışkırtıyorum herkes …
ŞARKI Ah eden kimdir bu saat kuytuda Sustu bülbüller, hıyaban uykuda Şimdi ay bir serv-i simindir suda Esme ey bad, esme canan uykuda Başka aşıklardan almışsan nefes Başka yerden, başka vadilerden es Doğmasın ruhunda ani bir heves Esme gülşenden ki canan uykuda YAHYA KEMAL BEYATLI Ey aşıklar başkenti kaderimin yurdu İstanbul! Seni meth eder var …